İşten güçten çok bunalmışken ve çıkış yolu ararken böyle olmayacak dedim ve kendime yeni ve eğlenceli işler yaratmaya karar verdim. Bunun için, tabii ki uzuuuun zamandır istediğim bir şeyle çıktım yola, dikiş.
Bu da şurada bir dursun !! İlk doğumumdan sonra yazmıştım bu yazıyı, tamamlayamadan kalmış. Şu kalın puntolu cümlede çok iddialıymışım ama gerçekten öyle oldu. İkinci oğlan hemen emdi, ya da ben emzirebildim, ya da her ikisi birden :) Şimdi Kerem 4.5 yaşında. Emmesi hep problem oldu, ama ben de onun kadar inatçıydım ve hastanedeki 2 günün dışında hiç hazır mama vermedim. 15 ay emzirdim. Çalışırken hep sütümü sağdım. Belki bu yüzden çok sağlıklı büyüdü yavrum. Hala yemek konusunda yorucu bir çocuk ama yapacak bir şey yok, aç kalmayacak ve hasta olmayacak kadar yiyor. Kardeşinin ise maşallahı var , çok şükür hiç yormadı bizi bu konuda. Hala emiyor o da, yaşına geldi neredeyse. O da başka türlü yoracak ama o belli, çok hareketli kendisi sağolsun.
Arkadaşım bebek bekliyor. Aklıma gelen bilgileri parça pinçik de olsa toparlayıp gönderiyorum. Bazen o bana sorular souyor. Bazı şeyleri unuttuğumu farkediyorum. Zaman çabuk mu geçti nedir?
Yorumlar
Yorum Gönder
Çekinmeyin yazın :)